İşte anneannene yemeğe giderken ekmeğimizi almışız...Sana da küçük boy bir ekmek aldım onu kemiriyorsun..Gelen geçen soruyor "O ekmek sana biraz fazla büyük değil mi" diye...Olsun sen halinden memnunsun... Ve işte o kapı...Benim çocukluğumun,gençliğimin geçtiği o kapı...Nice güzel günlerde ve nice acı günlerimizde de hep o kapı var... O kapının eşiğinde evcilik oynardım eskiden..Bizim zamanımızda sokaklarda tek başımıza oynayabilirdik...Şimdi seni nasıl bırakabilirim hiç bilmiyorum...O kapı önünü ve de hatta tüm sokağı baştan sona süpürürdük arkadaşlarla...O kapıyı özledim beş sene boyunca Ankara'da okurken...O kapıdan gelin çıktım...O ağır kapı hep aklımda kaldı...O kapıdan çok sevdiğim dedecim çıktı gitti bize veda etti... İşte şimdi sen orda duruyorsun...Ne güzelsin...Hatıra olsun dedim çektim resmini..İyi de etmişim bak ne çok şey aklıma geldi şimdi... Akşam yemeğimizden sonra hep beraber çıktık o kapıdan...Anneannen ve dayın bizi eve götürdüler...Sen nasıl da mutlusun...Sokaklarda...
